Public History Weekly: alternatywny model czasopisma historycznego

Zrzut strony głównej czasopisma Public History Weekly

Częstotliwość publikowania, hermetyczność i marginalne znaczenie społeczne – to zdaniem twórców projektu Public History Weekly główne wady historycznych czasopism naukowych publikowanych w tradycyjnym modelu. Widząc potrzebę stworzenia nowej przestrzeni wymiany wiedzy i dyskusji na temat historii publicznej, rozumianej bardzo szeroko i łączonej z takimi pojęciami jak polityka historyczna, pamięć społeczna czy edukacja historyczna, zaproponowali oni formułę bloga naukowego, posiadającego stałą redakcję i radę naukową, ale otwartego także na propozycje od autorów zewnętrznych:

Over the past months, we have developed a format that enables a lively, almost real-time scientific exchange and renders effective and visible the rationality potentials of the didactics of history and civics education for a wider public and in a shape and form compatible with present-day mass-media formats. Beyond the scientific community mentioned above, the target audiences envisaged for this new journal are above all teachers, journalists, and interested members of the general public, that is to say, groups which thus far have had no access to the ongoing debates on the didactics of history and civics education and that were hardly within reach even for didacticians publishing in established journals.

Od 2013 roku w PHW publikowali autorzy z Kanady, Argentyny, USA, Australii, Wielkiej Brytanii, Meksyku, Austrii, Rosji, Afryki Południowej, USA, Niemiec i Szwajcarii, gdzie przy Pädagogische Hochschule der Fachhochschule Nordwestschweiz mieści się redakcja czasopisma i swoją siedzibę ma publikujące je wydawnictwo Walter de Gruyter. Zamieszczane na stronie artykuły (głównie w języku angielskim i niemieckim) są zdecydowanie krótsze od tradycyjnych tekstów naukowych, uzupełnia się je jednak odpowiednią bibliografią i odnośnikami do źródeł zewnętrznych. Mogą być także komentowane, a przejrzysta polityka moderacji pozwala ograniczyć wandalizm i inspirować dyskusje: nie przyjmuje się do publikacji wypowiedzi anonimowych, w ramach moderacji komentarze są w porozumieniu z ich autorami redagowane, co pozwala zneutralizować błędy językowe. Po kilku tygodniach autor komentowanego artykułu zobowiązany jest zbiorczo odpowiedzieć na zgłoszone uwagi.

Zachęcam polskich czytelników do lektury tekstów publikowanych w Public History Weekly.